Cambodia Team for Education Program Organization (CTEP)

ដើម្បីអបអរសាទរពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីខ្មែរ និងសម្តែងនូវការថ្លែងអំណរគុណចំពោះការខិតខំប្រឹងប្រែងបំពេញការងាររបស់លោកគ្រូអ្នកគ្រូពេញមួយឆ្នាំកន្លងមកនេះ អង្គការ ស៊ីថេប បានរៀបចំកម្មវិធីជួបជុំសប្បាយរីករាយនៅការិយាល័យខេត្តសៀមរាប។ លោកគ្រូអ្នកគ្រូក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យនាំក្រុមគ្រួសារមកចូលរួមផងដែរ ដែលធ្វើឱ្យការអបអរសាទរនេះកាន់តែមានភាពរីករាយ និងមានអត្ថន័យទ្វេដង។

ព្រឹត្តិការណ៍នេះពោរពេញទៅដោយស្នាមញញឹម និងបរិយាកាសសប្បាយរីករាយ។ អ្នកចូលរួមទាំងអស់បានពិសាអាហារដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ លេងល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរ ច្រៀងចម្រៀង និងរាំលេងកម្សាន្ត ដែលបានបង្ហាញយ៉ាងពិតប្រាកដនូវស្មារតីនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ។

ក្នុងឱកាសដ៏ពិសេសនេះដែរ យើងក៏បានផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់អប់រំករឆ្នើមចំនួនពីររូប រួមមាន៖

គ្រូបង្រៀនឆ្នើមប្រចាំឆ្នាំ — លោកគ្រូ ជុំ សុខុម (បង្រៀននៅមណ្ឌលសិក្សា តាស្នែ)

គ្រូបង្រៀនផ្នែកកូដ (Coding) ឆ្នើមប្រចាំឆ្នាំ — លោកគ្រូ ហេង សំរេច (បង្រៀននៅមណ្ឌលសិក្សា រកា) ដើម្បីជាការតបស្នងចំពោះការលះបង់ និងការរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មក្នុងវិស័យអប់រំ។

យើងខ្ញុំសូមជូនពរដល់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ និងសិស្សានុសិស្សទាំងអស់នៅតាមសហគមន៍ជនបទ សូមជួបតែសេចក្តីសុខ និងសេចក្តីសប្បាយក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ។ នៅពេលដែលយើងចាប់ផ្តើមទំព័រថ្មី យើងទន្ទឹងរង់ចាំបន្តដំណើរជាមួយគ្នា ដើម្បីបង្កើតឱកាសបន្ថែមទៀតសម្រាប់កុមារក្នុងការសិក្សា និងអភិវឌ្ឍខ្លួន។

កាលពីឆ្នាំមុន អ្នកស្រី ឈិង ម៉ា បានចំណាយពេលរយៈពេល ៤ សប្តាហ៍នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយបានចំណាយពេលជាមួយកុមារ អានសៀវភៅ និងគូររូបជាមួយពួកគេ ព្រមទាំងចែករំលែកចំណេះដឹង និងបទពិសោធន៍របស់អ្នកស្រី។

ទោះបីរយៈពេលវេលានៅប្រទេសកម្ពុជារបស់អ្នកស្រីបានបញ្ចប់ហើយក៏ដោយ ក៏អ្នកស្រីមិនដែលភ្លេចកុមារទាំងនេះឡើយ។

អ្នកស្រីនៅតែបន្តទាក់ទងជាមួយគ្រូ និងសិស្សរបស់អង្គការ ស៊ីថេប ដោយសួរអំពីការសិក្សារបស់ពួកគេ និងតាមដានសុខុមាលភាពរបស់ពួកគេជាបន្តបន្ទាប់។

ក្នុងអំឡុងពេលដែលអ្នកស្រីបង្រៀននៅមណ្ឌលសិក្សា ស្ទឹងព្រះស្រុក កាលពីឆ្នាំមុន អ្នកស្រីបានសង្កេតឃើញថា មានកុមារមួយចំនួនមានរាងកាយតូចល្អិត និងខ្សោយជាងកុមារដទៃ។ បន្ទាប់ពីបានស្វែងយល់បន្ថែមអំពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេ អ្នកស្រីបានសម្រេចចិត្តជួយគាំទ្រកុមារចំនួន ៥ នាក់ ដោយផ្តល់អាហារមានជីវជាតិរយៈពេល ៦ ខែ រួមមានទឹកដោះគោ ស៊ុត ប៊ឺសណ្តែកដី និងនំប៉័ង ដើម្បីជួយបំពេញបន្ថែមអាហារូបត្ថម្ភប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ។

ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ៥ ខែកក្កដា មក គ្រូៗ ស៊ីថេប បានផ្តល់អាហារមានជីវជាតិទាំងនេះជូនកុមារចំនួន ២ លើករួចមកហើយ។

កុមារតែងតែមានក្តីសប្បាយរីករាយយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលទទួលបានអាហារទាំងនេះ។ សម្រាប់កុមារដែលរស់នៅតាមសហគមន៍ជនបទ ទឹកដោះគោ និងប៊ឺសណ្តែកដី គឺជាអាហារដែលពួកគេកម្រមានឱកាសទទួលទាន។ ការគាំទ្រនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាការផ្តល់អាហារដែលមានជីវជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយឱ្យកុមារមានអារម្មណ៍ថា មាននរណាម្នាក់ពិតជាយកចិត្តទុកដាក់ និងខ្វល់ខ្វាយពីពួកគេ។

សូមអរគុណអ្នកស្រី ឈិង ម៉ា ដែលនៅតែគិតគូរ និងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះកុមារកម្ពុជាជានិច្ច ទោះបីជាអ្នកស្រីនៅឆ្ងាយពីពួកគេក៏ដោយ។

ការអប់រំត្រូវការពេលវេលា ហើយការលូតលាស់របស់កុមារក៏ត្រូវការពេលវេលាដូចគ្នា។ នៅតាមដំណើរនៃការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ ការមាននរណាម្នាក់ដែលស្ម័គ្រចិត្តបន្តយកចិត្តទុកដាក់ និងគាំទ្រពួកគេ គឺជាអ្វីដែលមានតម្លៃយ៉ាងពិតប្រាកដ។

សូមអរគុណសម្រាប់ការបន្តនៅក្បែរពួកគេជានិច្ច។

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយដែល ស៊ីថេប បានអនុវត្តកម្មវិធីអប់រំនានានៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងរក្សាបាននូវភាពជាដៃគូដ៏រឹងមាំជាមួយ DVO ដែលជានាយកដ្ឋានតម្រង់ទិសវិជ្ជាជីវៈ នៃក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា (MoEYS)។

នៅឆ្នាំ ២០២៦ ស៊ីថេប បានបន្តសហការជាមួយ DVO ម្តងទៀត ដើម្បីនាំយកការអប់រំផ្នែក STEM (វិទ្យាសាស្ត្រ បច្ចេកវិទ្យា វិស្វកម្ម និងគណិតវិទ្យា) និងបច្ចេកវិទ្យាទៅកាន់វិទ្យាល័យនានាទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា ដោយផ្តល់ឱកាសឱ្យសិស្សកាន់តែច្រើនបានអភិវឌ្ឍជំនាញឌីជីថល និងបច្ចេកវិទ្យាដែលអាចអនុវត្តបានក្នុងជីវិតពិត។

នៅឆ្នាំនេះ គម្រោងអប់រំ ស្ទែម នឹងត្រូវអនុវត្តនៅក្នុង វិទ្យាល័យចំនួន ១៥ ក្នុងខេត្តចំនួន ៩ រួមមាន ខេត្តសៀមរាប ព្រះវិហារ ឧត្តរមានជ័យ កោះកុង បន្ទាយមានជ័យ កំពង់ចាម ស្ទឹងត្រែង រតនគិរី និងព្រៃវែង។

កម្មវិធីនេះផ្តោតសំខាន់លើការរៀនសូត្រតាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង ដោយមានវគ្គសិក្សាដូចជា ការសរសេរកូដ (Coding), មនុស្សយន្ត (Robotics), ការអភិវឌ្ឍគេហទំព័រ (Web Development), ការអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធ (System Development) និងការជួសជុលកុំព្យូទ័រ (Computer Repair)។ បន្ថែមពីលើការជួយសិស្សអភិវឌ្ឍជំនាញបច្ចេកវិទ្យា កម្មវិធីនេះក៏ជួយគាំទ្រដល់គ្រូបង្រៀនឱ្យទទួលបានបទពិសោធន៍ក្នុងការបង្រៀនផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាផងដែរ។

កាលពីខែកក្កដា គម្រោងនេះបានចាប់ផ្តើមជាផ្លូវការនៅ វិទ្យាល័យចំណេះទូទៅ និងបច្ចេកទេស ជា ស៊ីម ត្បែងមានជ័យ ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ និង វិទ្យាល័យអង្គរ ក្នុងខេត្តសៀមរាប។ គ្រូបច្ចេកទេសរបស់អង្គការ ស៊ីថេប បានធ្វើដំណើរទៅកាន់សាលារៀននានា ដើម្បីបង្រៀនសិស្ស ខណៈសិស្សមួយចំនួនក៏បានចូលរួមការបណ្តុះបណ្តាលអនុវត្តនៅមណ្ឌលសិក្សារបស់ ស៊ីថេប ផងដែរ។

វិទ្យាល័យដែលនៅសេសសល់នឹងចាប់ផ្តើមកម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលរបស់ខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងប៉ុន្មានសប្តាហ៍ខាងមុខ។ តាមរយៈការបន្តភាពជាដៃគូជាមួយ DVO ស៊ីថេប សង្ឃឹមថានឹងអាចនាំយកការអប់រំបច្ចេកវិទ្យាទៅកាន់សិស្សវិទ្យាល័យកម្ពុជាកាន់តែច្រើន ដោយផ្តល់ឱកាសឱ្យពួកគេស្វែងយល់អំពីបច្ចេកវិទ្យា រៀនតាមរយៈការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងកសាងជំនាញសម្រាប់ការសិក្សា និងអាជីពរបស់ពួកគេនាពេលអនាគត។

ចាប់ផ្តើមពីការអប់រំ យើងកំពុងជួយយុវជនកម្ពុជាកសាងជំនាញបច្ចេកវិទ្យាដែលពួកគេត្រូវការសម្រាប់អនាគត។

#ស៊ីថេប #DVO #ការអប់រំស្ទែម #កម្ពុជា #ការអប់រំបច្ចេកវិទ្យា #ជនាញឌីជីថល

ហេង គឹមហុង មានអាយុ ១៣ ឆ្នាំ គឺជាសិស្សថ្នាក់ទី ៧ នៅសាលាអនុវិទ្យាល័យតាយ៉ែក។ រៀងរាល់ថ្ងៃ គេជិះកង់តាមដងផ្លូវដីក្រហមក្នុងភូមិដើម្បីទៅរៀន។ ទោះបីជាការធំដឹងក្ដីឡើងរបស់គេមិនមែនជារឿងងាយស្រួលក៏ដោយ គឹមហុង មិនដែលបោះបង់ការសិក្សានោះទេ។ គេជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា ការអប់រំអាចបង្កើតអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងមួយផ្សេងទៀតសម្រាប់ទាំងរូបគេ និងគ្រួសារ។

ឪពុកម្តាយរបស់ គឹមហុង បានលែងលះគ្នាតាំងពីគេមានអាយុ ៣ ឆ្នាំមកម៉្លេះ ហើយរូបគេ និងបងប្រុស ត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាដោយលោកយាយជរាតាំងពីពេលនោះមក។ បច្ចុប្បន្ន លោកយាយមានអាយុ ៧៨ ឆ្នាំទៅហើយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែបន្តមើលថែគ្រួសារ ក្នុងពេលដែលពួកគេកំពុងប្រឈមមុខនឹងបំណុលដែលបន្សល់ទុកដោយឪពុកម្តាយរបស់គេ។ បន្ទាប់ពីម្តាយបានចាកចេញពីស្រុកកំណើតទៅធ្វើការនៅខេត្តផ្សេង គាត់ក៏បានបាត់ការទាក់ទងបន្តិចម្តងៗជាមួយគ្រួសារ។ សព្វថ្ងៃនេះ គ្រួសារទាំងមូលពឹងផ្អែកជាសំខាន់លើប្រាក់ចំណូលរបស់បងប្រុសអាយុ ២២ ឆ្នាំរបស់ គឹមហុង ដែលធ្វើការជាកម្មករសំណង់។

ដោយសារជីវភាពគ្រួសារមានការលំបាក គឹមហុង ទទួលបានការឧបត្ថម្ភការសិក្សាប្រមាណ ១២.៥០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ តាមរយៈកម្មវិធីគាំទ្ររបស់រាជរដ្ឋាភិបាលសម្រាប់គ្រួសារមានប័ណ្ណក្រីក្រ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ថវិកានេះមិនគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការចំណាយទៅលើតម្រូវការសិក្សាទាំងអស់របស់គេនោះទេ។ គេគ្មានលទ្ធភាពរៀនគួរបន្ថែមនោះទេ ឯកសណ្ឋានសិស្សរបស់គេក៏ចាស់និងរហែក ហើយជារឿយៗសម្ភារសិក្សារបស់គេតែងតែខ្វះខាតជានិច្ច ។

ដោយសាររស់នៅជិតមណ្ឌលសិក្សា តាយ៉ែក របស់អង្គការ ស៊ីថេប បានផ្តល់ឱកាសឱ្យ គឹមហុង បានចូលរួមក្នុងកម្មវិធីអប់រំតាមជនបទរបស់ ស៊ីថេប ដែលគេអាចចូលរៀនថ្នាក់ភាសាអង់គ្លេស និងកុំព្យូទ័រដោយឥតគិតថ្លៃ។ តាមរយៈថ្នាក់រៀនទាំងនេះ គេបានបង្កើតចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងលើផ្នែកកុំព្យូទ័រ និងបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន។ ទោះបីជាជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់គេរវល់យ៉ាងណាក៏ដោយ គេនៅតែបន្តចូលរៀនទាំងថ្នាក់ភាសាអង់គ្លេស និងកុំព្យូទ័រ ហើយបច្ចុប្បន្នគេបានបញ្ចប់ការសិក្សាចំនួន ៤ វគ្គ រួចមកហើយ។

សម្រាប់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ គឹមហុង មិនត្រឹមតែជាសិស្សខិតខំរៀនសូត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងតែងតែស្ម័គ្រចិត្តជួយអ្នកដទៃជានិច្ច។ គេជួយលោកគ្រូអ្នកគ្រូជាញឹកញាប់ដោយការពន្យល់មេរៀនដល់មិត្តរួមថ្នាក់ និងជួយពិនិត្យកិច្ចការផ្ទះ។ ឱ្យតែមានពេលទំនេរពីសាលារដ្ឋ គេតែងតែត្រឡប់មកមណ្ឌលសិក្សាវិញដើម្បីសួរសំនួរ ហាត់សរសេរកូដ រៀនការរចនាក្រាហ្វិក និងស្វែងយល់បន្ថែមអំពីពិភពបច្ចេកវិទ្យា។

ក្ដីស្រមៃរបស់គេគឺច្បាស់លាស់ណាស់ — គឺចង់ក្លាយជាអ្នកជំនាញផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន (IT)។

នាពេលអនាគត គឹមហុង សង្ឃឹមថានឹងអាចអភិវឌ្ឍកម្មវិធី (Software & Applications) ដែលអាចជួយដល់ប្រជាជននៅក្នុងសហគមន៍របស់គេ និងធ្វើឱ្យជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេកាន់តែងាយស្រួល។

ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គេចាប់ផ្តើមហុចផ្លែផ្កាហើយ។ វគ្គសិក្សានេះ គឹមហុង ទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ ៣ នៅក្នុងថ្នាក់។ ដើម្បីទទួលស្គាល់នូវការខិតខំប្រឹងប្រែង និងស្នាដៃរបស់គេ ស៊ីថេប បានប្រគល់ជូនគេនូវឯកសណ្ឋានសិស្សថ្មី កាតាប សៀវភៅសរសេរ និងសម្ភារសិក្សាផ្សេងៗទៀត ក្នុងពិធីបិទវគ្គសិក្សា។ ការទទួលបានកាដូទាំងនេះបាននាំមកនូវក្តីរំភើបយ៉ាងខ្លាំង និងផ្តល់កម្លាំងចិត្តបន្ថែមទៀតដល់គេក្នុងការបន្តដើរឆ្ពោះទៅរកគោលដៅរបស់ខ្លួន។

ការតាំងចិត្តរបស់ គឹមហុង គឺលើសពីការសិក្សានៅក្នុងថ្នាក់រៀនទៅទៀត។

រៀងរាល់ព្រឹកមុនពេលទៅរៀន គេភ្ញាក់ពីព្រលឹមដើម្បីជួយលោកយាយពុះឧស ដាំទឹក ដងទឹកដាក់ពាង ប្រមូលរៀបចំផ្ទះ និងដាំបាយ។ បន្ទាប់ពីត្រឡប់មកពីសាលារៀនវិញ គេជួយការងារផ្ទះជាមុនសិន ទើបអង្គុយរៀនតាមក្រោយ។ ជាច្រើនយប់មកហើយដែលគេនៅតែបន្តរៀនរហូតដល់យប់ជ្រៅ ទោះបីជាគេដឹងថាគេត្រូវភ្ញាក់ពីព្រលឹមនៅព្រឹកបន្ទាប់ទៀតក៏ដោយ។

គេខិតខំរៀនសូត្រមិនមែនត្រឹមតែសម្រាប់ខ្លួនឯងនោះទេ។

គឹមហុង សង្ឃឹមថាថ្ងៃណាមួយ គេនឹងអាចលើកកម្ពស់ជីវភាពគ្រួសារឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើង ដើម្បីឱ្យបងប្រុសរបស់គេមិនបាច់ទ្រាំទ្រនឹងភាពលំបាកនៃការងារសំណង់ទៀត ហើយលោកយាយដែលបានមើលថែរូបគេតាំងពីតូច អាចរីករាយនឹងជីវិតដែលមានក្តីសុខ និងផាសុកភាពជាងមុននៅក្នុងវ័យជរា។ គេក៏នៅតែសង្ឃឹមថាថ្ងៃណាមួយ គេនឹងបានជួបជុំគ្នាម្តងទៀតជាមួយម្តាយរបស់គេ។

ទោះបីជាមានបញ្ហាប្រឈមជាច្រើនក្នុងការធំដឹងក្ដីក៏ដោយ គឹមហុង មិនដែលឈប់សម្លឹងមើលទៅអនាគតនោះទេ។ សម្រាប់គេ ជំនាញថ្មីនីមួយៗ និងមេរៀននីមួយៗដែលគេបានរៀន គឺជាជំហានមួយទៀតឆ្ពោះទៅរកក្តីស្រមៃលើវិស័យបច្ចេកវិទ្យារបស់គេ។

គឹមហុង ក៏សូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះ ស៊ីថេប និងអ្នកទាំងអស់គ្នាដែលបានគាំទ្រការអប់រំតាមជនបទ។ តាមរយៈការគាំទ្រនេះ គេទទួលបានច្រើនជាងថ្នាក់រៀនភាសាអង់គ្លេស និងកុំព្យូទ័រដោយឥតគិតថ្លៃ។ គេក៏មានឱកាសរៀនសរសេរកូដ និងជំនាញឌីជីថល ដែលពន្លឺធ្វើឱ្យគេឃើញពីលទ្ធភាពសម្រាប់អនាគត ដែលគេប្រហែលជាមិនធ្លាប់ស្រមៃដល់ពីមុនមក។

ផ្លូវដីក្រហមដែលគេធ្វើដំណើរជារៀងរាល់ថ្ងៃប្រហែលជាវែងឆ្ងាយ ប៉ុន្តែរាល់ពេលដែល គឹមហុង ដើរចូលទៅក្នុងថ្នាក់រៀន គេកំពុងបោះជំហានមួយទៀតខិតទៅជិតក្តីស្រមៃបច្ចេកវិទ្យារបស់គេហើយ។

រៀងរាល់ពេលរសៀល ក្រោមម្លប់ដើមឈើនៅមណ្ឌលសិក្សា ស្ទឹងព្រះស្រុក របស់អង្គការ ស៊ីថេប អ្នកអាចឃើញកុមារមួយក្រុមអង្គុយអានសៀវភៅរឿងជាមួយគ្នាយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។

មុនពេលចាប់ផ្តើមថ្នាក់ភាសាអង់គ្លេស និងកុំព្យូទ័រ ការអានសៀវភៅបានក្លាយជាទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ។ សម្រាប់កុមារជាច្រើននៅតាមសហគមន៍ជនបទ សៀវភៅមួយក្បាលមិនមែនគ្រាន់តែជារឿងនិទានប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាបង្អួចដែលបើកផ្លូវឱ្យពួកគេបានស្គាល់ពិភពលោកដ៏ធំទូលាយ ជួយជំរុញការស្រមើស្រមៃ បង្កើនទំនុកចិត្ត និងជួយឱ្យពួកគេមើលឃើញឱកាសថ្មីៗសម្រាប់ពេលអនាគត។

ដំណើរការអានដ៏ស្រស់ស្អាតមួយនេះ បានចាប់ផ្តើមពីលោកស្រី ឈិង ម៉ា។

កាលពីឆ្នាំមុន លោកស្រីបានចំណាយពេលបួនសប្តាហ៍ធ្វើការស្ម័គ្រចិត្តនៅមណ្ឌលសិក្សា ស្ទឹងព្រះស្រុក ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយបានដឹកនាំសកម្មភាពសិល្បៈ និងកម្មវិធីអានសៀវភៅជាមួយកុមារ។ លោកស្រីបានលើកទឹកចិត្តឱ្យកុមារជ្រើសរើសសៀវភៅដែលពួកគេចាប់អារម្មណ៍ដោយសេរី ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន លោកស្រីក៏បានដឹងថា នៅពេលកុមារទទួលបានឱកាស ពួកគេមានចំណង់ចំណូលចិត្តក្នុងការអានលើសពីអ្វីដែលគេរំពឹងទុក។

មុនពេលត្រឡប់ទៅប្រទេសខ្លួនវិញ លោកស្រី ម៉ា បានបរិច្ចាគសៀវភៅប្រមាណ ៥០០ ក្បាល និងបានបង្កើតបណ្ណាល័យតូចមួយនៅមណ្ឌលសិក្សា ស្ទឹងព្រះស្រុក។ លោកស្រីសង្ឃឹមថា កុមារមិនត្រឹមតែអាចអានសៀវភៅនៅមណ្ឌលសិក្សាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចយកសៀវភៅដែលពួកគេចូលចិត្តទៅអាននៅផ្ទះផងដែរ ដើម្បីឱ្យភាពរីករាយនៃការអានបន្តលើសពីនៅក្នុងថ្នាក់រៀន។

ដោយដឹងថា កុមារជាច្រើននៅតាមសហគមន៍ជនបទមានសៀវភៅតិចតួចបំផុតនៅផ្ទះ លោកស្រីមិនដែលតម្រូវឱ្យពួកគេយកសៀវភៅមកប្រគល់វិញឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោកស្រីសង្ឃឹមថា សៀវភៅដែលកុមារស្រឡាញ់មួយក្បាលអាចស្ថិតនៅជាមួយពួកគេ និងធ្វើឱ្យការអានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់គ្រួសារ។

នៅពេលបានឃើញថា កុមារចូលចិត្តការអានកាន់តែខ្លាំង លោកស្រី ម៉ា បានសម្រេចចិត្តបរិច្ចាគសៀវភៅបន្ថែមចំនួន ៥២០ ក្បាលក្នុងឆ្នាំនេះ ដើម្បីពង្រីកគម្រោងលើកកម្ពស់ការអាននេះទៅកាន់មណ្ឌលសិក្សា ស៊ីថេប ចំនួន ៤ កន្លែងបន្ថែមទៀត គឺនៅមណ្ឌលសិក្សា ប្រវ៉ាល, តាយ៉ែក, តាស្នែ និង ប្រាសាទធ្នង់។ មណ្ឌលសិក្សា ស្ទឹងព្រះស្រុក ទទួលបានសៀវភៅបន្ថែមចំនួន ១០០ ក្បាល ខណៈដែលមណ្ឌលសិក្សាបួនផ្សេងទៀត ទទួលបានចំនួន ១០៥ ក្បាលសម្រាប់មណ្ឌលនីមួយៗ។

សៀវភៅថ្មីៗទាំងនេះ រួមមានសៀវភៅរឿង សៀវភៅចំណេះដឹងទូទៅ សៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រ សៀវភៅអប់រំ និងសៀវភៅអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួន ដែលផ្តល់ឱ្យកុមារនូវឱកាសក្នុងការស្វែងយល់ពីចំណេះដឹងជាច្រើនសម្បូរបែប ស្របតាមចំណាប់អារម្មណ៍របស់ពួកគេ។

ការអានផ្តល់ឱ្យកុមារច្រើនជាងចំណេះដឹង។ វាជួយអភិវឌ្ឍការស្រមើស្រមៃ ពង្រឹងសមត្ថភាពគិតវិភាគ បង្កើនទំនុកចិត្ត និងជំរុញឱ្យពួកគេជឿជាក់ថា ពួកគេអាចបង្កើតអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាងសម្រាប់ខ្លួនឯងបាន។

យើងខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះលោកស្រី ឈិង ម៉ា សម្រាប់ការគាំទ្រដោយមិនមានការុញរាចំពោះវិស័យអប់រំនៅតាមសហគមន៍ជនបទក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ដោយសារសេចក្តីសប្បុរស និងការយកចិត្តទុកដាក់របស់លោកស្រី កុមារកាន់តែច្រើនកំពុងស្វែងរកឃើញភាពរីករាយក្នុងការអាន និងជឿជាក់ថា ពួកគេអាចឈានទៅមុខបានឆ្ងាយជាងអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់ស្រមៃ។

នៅតាមមជ្ឈមណ្ឌលសិក្សាជនបទរបស់ អង្គការស៊ីថេប ថ្នាក់រៀនកុំព្យូទ័រមិនមែនគ្រាន់តែបង្រៀនសិស្សឱ្យចេះប្រើប្រាស់កុំព្យូទ័រប៉ុណ្ណោះទេ​ ប៉ុន្តែពួកយើងខិតខំប្រឹងប្រែងបង្កើតសកម្មភាពសិក្សាថ្មីៗនៅក្នងថ្នាក់រៀន ដើម្បីបង្កើនបរិយាកាសការសិក្សារៀនសូត្រ មានភាពសប្បាយរីករាយ ទាក់ទាញ និងការលើកទឹកចិត្ត ដើម្បីឱ្យសិស្សអាចអភិវឌ្ឍជំនាញជំនាញតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ និងបង្កើនទំនុកចិត្តលើការរៀនសូត្ររបស់ខ្លួន។

ដើម្បីធ្វើឱ្យមេរៀនកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពនិងសកម្ម លោកគ្រូអ្នកគ្រូបង្រៀនរបស់អង្គការស៊ីថេប បានដាក់បញ្ចូលសកម្មភាពជាច្រើនមានដូចជា ការចូលរួមជាក្រុម ការអនុវត្តផ្ទាល់ និងការលេងហ្គេមអប់រំទៅក្នុងការបង្រៀនផងដែរ។ សកម្មភាពមួយដែលលោកគ្រូអ្នកគ្រូបានយកមកប្រើប្រាស់គឺ Kahoot! ដែលជាកម្មវិធីសិក្សាតាមរយៈការលេងហ្គេម។ Kahoot! ជាប្រភេទហ្គេមសម្រាប់ ការប្រកួតចំណេះដឹងដ៏រីករាយ និងទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍របស់កូនសិស្សកំពុងរៀននៅក្នុងថ្នាក់ ​ម្យ៉ាងវិញទៀតអាចជួយអោយសិស្សទទួលបានចំណេះដឹងពីការរំលឹកមេរៀនតាមរយះហ្គេមនេះផងដែរ។ ខណៈពេលដែលពួកគេប្រកួតប្រជែងសមត្ថភាពក្នុងការឆ្លើយសំណួរជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ ព្រមទាំងអបអរសាទរលើកទឹកចិត្តចំពោះអ្នកដែលទទួលបានជ័យលាភី ក្នុងការលេងហ្គេមនេះ។

តាមរយៈវិធីសាស្ត្របង្រៀនទាំងនេះ សិស្សមានការចូលរួមកាន់តែសកម្មនៅក្នុងថ្នាក់រៀន ហើយអាចអភិវឌ្ឍជំនាញក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា ការធ្វើការងារជាក្រុម និងជំនាញតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ ផ្អែកលើការសិក្សារបស់ពួកគេផ្ទាល់។

អង្គការស៊ីថេប ជឿជាក់ថា ការអប់រំមិនមែនគ្រាន់តែជាការផ្ទេរចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការបំផុសគំនិតឱ្យសិស្សស្រឡាញ់ការសិក្សារៀនសូត្រ និងការត្រៀមលក្ខណៈជាស្រេចដើម្បីឱ្យសិស្សានុសិស្សសម្របខ្លួនតាមបច្ចេកវិទ្យាដែលមានភាពរីកចម្រើននាពេលអនាគត។

ក្នុងវ័យ ១១ ឆ្នាំ កុមារភាគច្រើនចំណាយពេលទំនេររបស់ពួកគេក្នុងការលេងកម្សាន្ត និងភាពរីករាយនឹងជីវិតកុមារភាពរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់កុមារី គរ បញ្ញាពេជ្រ នាងតែងតែគិតគូរពីរបៀបដែលអាចជួយសម្រាលបន្ទុកគ្រួសាររបស់នាងបាន។

នាង រស់នៅជាមួយម្តាយដែលជាស្រ្តីម៉េម៉ាយ រួមជាមួយលោកយាយដែលមានវ័យចាស់ជរា និងប្អូនស្រីតូចម្នាក់។ ម្តាយរបស់នាងធ្វើការជាកម្មករស៊ីឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃ ដោយទទួលធ្វើគ្រប់ការងារទាំងឡាយណាដែលគាត់អាចរកបានប្រាក់កម្រៃដើម្បីចិញ្ចឹមគ្រួសារ។ ការធំដឹងក្តីក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ បានធ្វើឱ្យនាង រៀនសូត្រដឹងតាំងពីតូចមកថា រាល់ប្រាក់មួយរៀលៗដែលគ្រួសារនាងរកបាន គឺសុទ្ធតែបានមកពីការងារលំបាក។

ក្រោយចេញពីសាលារៀន នាងបានជួយធ្វើការងារស្រាលៗនៅហាងមួយក្នុងភូមិ ដើម្បីរកប្រាក់កាសបន្តិចបន្តួច។ នាងក៏បានជិះកង់ទៅសាលារៀនជារៀងរាល់ថ្ងៃ និងបានខ្ចប់បាយពីផ្ទះទៅញ៉ាំ ដោយសង្ឃឹមថានឹងអាចជួយសន្សំសំចៃថវិការបស់គ្រួសារបានខ្លះ តាមអ្វីដែលនាងអាចធ្វើបាន។ ទោះបីជាជម្រើសទាំងនេះមើលទៅហាក់បីដូចជារឿងតូចតាច ប៉ុន្តែវាបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីការយល់ដឹង និងភាពចាស់ទុំហួសពីវ័យរបស់នាងយ៉ាងខ្លាំង។

ទោះបីជាមានទំនួលខុសត្រូវទាំងនេះក៏ដោយ ក៏នាងមិនដែលបោះបង់ការសិក្សានោះឡើយ។

នាងជឿជាក់ថាការអប់រំគឺជាគន្លឹះទៅកាន់អនាគតដ៏ល្អប្រសើរ។ រៀងរាល់រសៀល នាងតែងតែមកកាន់មជ្ឈមណ្ឌលសិក្សា ដានរុន របស់អង្គការ ស៊ីថេប ដើម្បីរៀនភាសាអង់គ្លេស ដោយចាប់យកគ្រប់កំរិតសៀវភៅសិក្សាទាំងអស់ ដើម្បីមានឱកាសរៀនសូត្រពីសៀវភៅទាំងអស់នោះ។ នាងដឹងថាការខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រនៅថ្ងៃនេះ មិនមែនសម្រាប់តែខ្លួនឯងនោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាវិធីមួយដើម្បីបង្កើតអនាគតដ៏ល្អប្រសើរសម្រាប់គ្រួសាររបស់នាងផងដែរ។

សម្រាប់លោកគ្រូអ្នកគ្រូ នាងគឺជាសិស្សម្នាក់ដែលចេះគួរសម មានចិត្តសប្បុរស និងខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ នាងតែងតែបំពេញរាល់កិច្ចការសាលាដោយយកចិត្តទុកដាក់ តែងតែរីករាយក្នុងការជួយមិត្តរួមថ្នាក់ និងកម្រនឹងឃើញនាងគ្មានស្នាមញញឹមដ៏កក់ក្តៅនៅលើផ្ទៃមុខណាស់។

បញ្ញាពេជ្រ មានក្តីស្រមៃចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀនភាសាអង់គ្លេសនៅថ្ងៃណាមួយ។

នាងជឿជាក់ថា ការអប់រំគឺមានតម្លៃលើសពីការរៀនភាសា ពោលគឺវាបើកទ្វារទៅរកឱកាសថ្មីៗ និងនាំមកនូវសេចក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់អនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង។ ថ្ងៃណាមួយ នាងសង្ឃឹមថានឹងអាចចែករំលែកអ្វីដែលនាងបានរៀនសូត្រទៅកាន់កុមារដទៃទៀត ដោយបញ្ជូនបន្តនូវឱកាសដូចគ្នាដែលកំពុងជួយកែប្រែជីវិតរបស់នាងនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

នៅអង្គការ ស៊ីថេប យើងជឿជាក់ថាកុមារគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានសក្តានុពលមិនចេះរីងស្ងួត។ នៅពេលដែលកុមារមានឆន្ទៈខិតខំប្រឹងប្រែង ហើយមានមនុស្សដែលមានចិត្តសប្បុរសជ្រោមជ្រែងឈរក្បែរពួកគេ ការអប់រំនឹងក្លាយជាកម្លាំងចលករដ៏មានឥទ្ធិពលដែលអាចផ្លាស់ប្តូរជីវិតបាន។

សូមថ្លែងអំណរគុណដល់អ្នកគាំទ្រគ្រប់រូប ដែលបានដើរទន្ទឹមគ្នាជាមួយសិស្សានុសិស្សរបស់យើង និងជួយឱ្យពួកគេឈានជើងមួយជំហានខិតទៅជិតអនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង។

#ស៊ីថេប #ការអប់រំនៅជនបទ #ការអប់រំផ្លាស់ប្តូរជីវិត #កម្ពុជា #ស្រមៃឱ្យខ្ពស់

ជារៀងរាល់ថ្ងៃបន្ទាប់ពីចេញពីសាលារៀន កុមារី ភីឡៃ អាយុ ១០ ឆ្នាំ ជិះកង់មករៀននៅមណ្ឌលសិក្សាជនបទថ្នល់របស់អង្គការ ស៊ីថេប។

ឪពុកម្តាយរបស់ ភីឡៃ ធ្វើការនៅឆ្ងាយពីផ្ទះ។ ឪពុករបស់នាងធ្វើការនៅចម្ការស្វាយចន្ទី ខណៈម្តាយរបស់នាងធ្វើការនៅរោងចក្រមួយកន្លែងដែលនៅខេត្តឆ្ងាយ។ ភីឡៃ រស់នៅជាមួយជីដូនជីតា និងប្អូនប្រុសៗរបស់នាង តាំងពីនាងនៅតូចមកម្ល៉េះ។ ទោះបីជាក្រុមគ្រួសារត្រូវរស់នៅឆ្ងាយពីគ្នាជាញឹកញាប់ក៏ដោយ ក៏ម្តាយរបស់នាងមិនដែលឈប់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការសិក្សារបស់កូនស្រីឡើយ។

នៅពេលសម្រាកពីការងារ ម្តាយរបស់នាងតែងតែទូរស័ព្ទ និងផ្ញើសារតាម ហ្វេសប៊ុក ដើម្បីសួរសុខទុក្ខគ្រួសារ និងតាមដានការសិក្សារបស់ ភីឡៃ។

សំណួរដែលគាត់តែងតែសួរញឹកញាប់ជាងគេ គឺមិនមែនសួរថា “តើថ្ងៃនេះបានពិន្ទុប៉ុន្មាន?” នោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាសំណួរដែលសួរថា “តើថ្ងៃនេះកូនបានរៀនអ្វីខ្លះ?”

គាត់តែងតែលើកទឹកចិត្តកូនស្រីឱ្យបន្តរៀន និងរំលឹកនាងជាញឹកញាប់ថា៖

“កុំបារម្ភថាត្រូវរៀនឱ្យចេះគ្រប់យ៉ាងក្នុងពេលតែមួយ។ គ្រាន់តែអភិវឌ្ឍខ្លួនបន្តិចម្តងៗរាល់ថ្ងៃ យូរៗទៅ កូននឹងឃើញថាខ្លួនឯងរីកចម្រើនបានច្រើនប៉ុណ្ណា។”

ដោយធ្លាប់ឆ្លងកាត់ការលំបាកក្នុងការងាររោងចក្រដោយខ្លួនឯង ម្តាយរបស់ភីឡៃយល់ច្បាស់ពីតម្លៃនៃការអប់រំ។ គាត់សង្ឃឹមថា តាមរយៈការសិក្សា និងការអភិវឌ្ឍជំនាញជាក់ស្តែង កូនស្រីរបស់គាត់នឹងមានឱកាស និងជម្រើសកាន់តែច្រើនសម្រាប់អនាគត។

ភីឡៃ បានចងចាំពាក្យទាំងនេះជាប់ក្នុងចិត្តរបស់នាងជានិច្ច។

នាងយល់ពីការលះបង់របស់ឪពុកម្តាយដែលត្រូវទៅធ្វើការឆ្ងាយពីផ្ទះ និងដឹងថាម្តាយរបស់នាងមានក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអនាគតរបស់នាង។ ដោយសារតែបែបនេះ នាងឱ្យតម្លៃខ្ពស់ចំពោះគ្រប់ឱកាសក្នុងការសិក្សា។ នាងចូលរៀនទៀងទាត់ បំពេញកិច្ចការសិក្សារបស់ខ្លួន និងខិតខំប្រឹងប្រែងឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព ដើម្បីជាការតបស្នងចំពោះការខិតខំរបស់ម្តាយ។

នៅក្នុងសហគមន៍ជនបទជាច្រើន ឪពុកម្តាយត្រូវចាកចេញពីផ្ទះដើម្បីរកប្រាក់ចំណូល និងផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជួយកំណត់អនាគតរបស់កុមារ មិនមែនមានតែការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានការលើកទឹកចិត្ត ការណែនាំ និងជឿជាក់ថា ការអប់រំអាចបើកទ្វារទៅរកឱកាសថ្មីៗផងដែរ។

នៅពេលដែល ភីឡៃ ជិះកង់ទៅកាន់មណ្ឌលសិក្សារៀងរាល់ថ្ងៃ នាងតែងនឹកឃើញដល់ដំបូន្មានដ៏សាមញ្ញរបស់ម្តាយថា៖

“អភិវឌ្ឍខ្លួនបន្តិចម្តងៗរាល់ថ្ងៃ។”

ហើយការលើកទឹកចិត្តពីចម្ងាយនេះ នៅតែបន្តជំរុញឱ្យនាងរៀនសូត្រ រីកចម្រើន និងបន្តដើរទៅមុខ។

កាលពីខែមុន ក្នុងអំឡុងពេលចូលរួមកម្មវិធីមួយនៅតាមខេត្ត យើងបានជួបនារីវ័យក្មេងម្នាក់ដែលពោរពេញដោយទំនុកចិត្ត និងកំពុងជាតំណាងឱ្យក្រុមហ៊ុនរបស់នាង។ នាងអាចនិយាយភាសាអង់គ្លេសបានយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ មានអាកប្បកិរិយាប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈ និងជាសមាជិកដ៏មានតម្លៃម្នាក់នៅក្នុងក្រុមការងាររបស់នាងផងដែរ។

នៅពេលជជែកគ្នា យើងមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដឹងថា នាងគឺជាអតីតសិស្សម្នាក់ដែលធ្លាប់បានចូលរៀនថ្នាក់កុំព្យូទ័រនៅមណ្ឌលសិក្សា ថ្នល់ របស់អង្គការ ស៊ីថេប កាលពីជាង ១០ ឆ្នាំមុន។

នាងមានប្រវត្តិមកពីគ្រួសារកសិករមួយនៅជនបទក្នុងខេត្តសៀមរាប។ កាលនៅរៀនថ្នាក់អនុវិទ្យាល័យ នាងបានស្គាល់កុំព្យូទ័រជាលើកដំបូងតាមរយៈមណ្ឌលសិក្សា ថ្នល់ របស់អង្គការ ស៊ីថេប។ នៅទីនោះ នាងបានរៀនជំនាញកុំព្យូទ័រមូលដ្ឋានគ្រឹះ ដែលមានដូចជាកម្មវិធី Microsoft Word, Excel និង PowerPoint។ ទោះបីជាឱកាសទាំងនេះអាចជារឿងធម្មតាសម្រាប់សិស្សជាច្រើននៅទីក្រុងក៏ដោយ ប៉ុន្តែសម្រាប់នាង វាបានបើកផ្លូវទៅកាន់ពិភពលោកដ៏ធំទូលាយមួយ។

សព្វថ្ងៃនេះ នាងបានបញ្ចប់ការសិក្សាទាំងថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រ និងថ្នាក់អនុបណ្ឌិតដោយជោគជ័យ ហើយកំពុងកសាងអាជីពដ៏មានសក្តានុពលមួយនៅរាជធានីភ្នំពេញ។

នាងបានចែករំលែកជាមួយយើងថា៖

"ស៊ីថេប បានផ្តល់ឱកាសឱ្យខ្ញុំរៀនជំនាញកុំព្យូទ័រដោយមិនគិតថ្លៃ។ វាបានជួយបង្កើនទំនុកចិត្តក្នុងការសិក្សារបស់ខ្ញុំ និងជួយឱ្យខ្ញុំអាចដើរទាន់សិស្សដទៃទៀត។"

សម្រាប់ពួកយើង តម្លៃពិតប្រាកដនៃការអប់រំ មិនមែនស្ថិតត្រឹមតែចំណេះដឹងដែលទទួលបាននៅក្នុងថ្នាក់រៀនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចឃើញយុវជនជាច្រើនឆ្នាំក្រោយៗ មានសមត្ថភាពក្នុងការជ្រើសរើសអនាគតរបស់ខ្លួនឯងបានផងដែរ។

យើងសូមថ្លែងអំណរគុណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅដល់ដៃគូ និងអ្នកគាំទ្រទាំងអស់របស់ ស៊ីថេប។ ដោយសារសេចក្តីសប្បុរសរបស់អ្នកទាំងអស់គ្នា កុមារនៅតាមសហគមន៍ជនបទមានឱកាសទទួលបានធនធានអប់រំ អភិវឌ្ឍជំនាញដ៏មានតម្លៃ និងមានផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់អនាគតដ៏ភ្លឺស្វាង។

#ស៊ីថេប #ការអប់រំនៅជនបទ #ការអប់រំផ្លាស់ប្តូរជីវិត #ពីមណ្ឌលសិក្សាទៅកាន់អាជីពការងារ

នៅក្នុងការអប់រំ គ្រូបង្រៀនមិនត្រឹមតែជាអ្នកផ្តល់ចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាអ្នកណែនាំដ៏សំខាន់ ដែលអាចជួយកុមារកសាងទំនុកចិត្ត និងស្វែងរកអនាគតរបស់ពួកគេផងដែរ។

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ស៊ីថេប តែងតែជឿជាក់ថា គ្រូបង្រៀនដែលមានការលះបង់ អាចបង្កើតឥទ្ធិពលដ៏យូរអង្វែងលើជីវិតរបស់កុមារ។ ដូច្នេះ រៀងរាល់ឆ្នាំ យើងតែងតែធ្វើការជ្រើសរើសគ្រូឆ្នើម ចំពោះការខិតខំប្រឹងប្រែង ការប្តេជ្ញាចិត្ត និងឥទ្ធិពលវិជ្ជមានរបស់ពួកគាត់ក្នុងវិស័យអប់រំ ព្រមទាំងសម្តែងការដឹងគុណចំពោះការលះបង់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំរបស់ពួកគាត់ចំពោះសហគមន៍ជនបទ។

ក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ នេះ អង្គការស៊ីថេប បានជ្រើសរើសគ្រូបង្រៀនឆ្នើមចំនួន ២ រូប៖

គ្រូបង្រៀនឆ្នើមថ្នាក់ភាសាអង់គ្លេស លោកគ្រូ ជុំ សុខុម

គ្រូបង្រៀនឆ្នើមថ្នាក់កុំព្យូទ័រ និង ថ្នាក់សរសេរកូដ លោកគ្រូ ហេង សំរេច

ខាងក្រោមនេះគឺជារឿងរ៉ាវដែលជំរុញទឹកចិត្តពីគ្រូបង្រៀនទាំងពីររូប៖

ការកសាងទំនុកចិត្តសិស្សតាមរយៈការលើកទឹកចិត្ត លោកគ្រូភាសាអង់គ្លេស ជុំ សុខុម

លោកគ្រូ ជុំ សុខុម ជាគ្រូបង្រៀននៅមណ្ឌលសិក្សាជនបទតាស្នែ ដែលមានបទពិសោធន៍បង្រៀនជាង ១០ ឆ្នាំ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមក លោកគ្រូតែងតែបង្រៀនសិស្សដោយមានភាពអត់ធ្មត់ ដោយក្តីស្រឡាញ់ក្នុងការបង្រៀន និងមានទំទួលខុសត្រូវខ្ពស់។

សម្រាប់លោកគ្រូ សុខុម ភាសាអង់គ្លេសមិនមែនគ្រាន់តែជាមុខវិជ្ជាមួយនៅក្នុងសាលាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាជំនាញដ៏សំខាន់ ដែលអាចជួយកុមារទទួលបានឱកាសនាពេលអនាគតរបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងថ្នាក់រៀន លោកគ្រូតែងតែផ្តោតសំខាន់ទៅលើការចូលរួម និងការទំនាក់ទំនងរបស់សិស្ស តាមរយៈសកម្មភាពជាក្រុម ល្បែងកម្សាន្តដែលទាក់ទងជាមួយមេរៀន ស្វ័យសិក្សា និងការសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីបង្កើតបរិយាកាសសិក្សាដែលមានភាពសប្បាយរីករាយ។

សិស្សជាច្រើនដែលធ្លាប់តែខ្មាស់អៀន និងខ្លាចការនិយាយភាសាអង់គ្លេស បានក្លាយជាសិស្សដែលមានទំនុកចិត្តបន្តិចម្តងៗ ដោយសារការលើកទឹកចិត្ត និងការគាំទ្រជាបន្តបន្ទាប់ពីលោកគ្រូ។

ក្រៅពីការបង្រៀនក្នុងថ្នាក់ លោកគ្រូ សុខុម ក៏បានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះការរីកចម្រើននៃការសិក្សារបស់សិស្សម្នាក់ៗផងដែរ។ នៅពេលសិស្សជួបការលំបាក លោកគ្រូតែងតែមានឆន្ទៈក្នុងការជួយបណ្តោះបណ្តាលសិក្សានុសិស្សបន្ថែម និងលើកទឹកចិត្តឱ្យពួកគេកុំខ្លាចក្នុងការធ្វើខុស ប៉ុន្តែត្រូវបន្តការព្យាយាម និងអភិវឌ្ឍខ្លួនជានិច្ច។

ភាពអត់ធ្មត់ និងការលះបង់របស់លោកគ្រូ មិនត្រឹមតែជួយអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពភាសាអង់គ្លេសរបស់សិស្សប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាឱកាសមួយបានជួយឱ្យកុមារជាច្រើនជឿជាក់ថា ពួកគេអាចសម្រេចបានច្រើនជាងអ្វីដែលពួកគេ គិត។

ការជំរុញលើកទឹកចិត្តឱ្យសិស្សស្រឡាញ់ក្នុងការសរសេរកូដ លោកគ្រូថ្នាក់កុំព្យូទ័រ និង ថ្នាក់សរសេរកូដ ហេង សំរេច

លោកគ្រូ ហេង សំរេច ជាគ្រូបង្រៀននៅមណ្ឌលសិក្សាជនបទរកា និងជាគ្រូបង្រៀនថ្នាក់កុំព្យូទ័រ និង ថ្នាក់សរសេរកូដ ដែលសិស្សជាច្រើនចូលចិត្តការបង្រៀនរបស់គាត់។ ជាមួយបទពិសោធន៍បង្រៀនអស់រយៈពេល ៣ ឆ្នាំ លោកគ្រូមានជំនាញក្នុងការពន្យល់មេរៀន ការសរសេរកូដ ដែលពិបាកៗ ឱ្យក្លាយជាមេរៀនដែលមានភាពងាយស្រួល និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។

នៅក្នុងថ្នាក់រៀន លោកគ្រូផ្តោតសំខាន់ទៅលើការអនុវត្តផ្ទាល់ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សយល់ពីគោលការណ៍ ថ្នាក់សរសេរកូដ តាមរយៈការអនុវត្ត និងសកម្មភាពជាក់ស្តែង ជាជាងគ្រាន់តែស្តាប់ការពន្យល់ប៉ុណ្ណោះ។

ទោះបីជាពេលខ្លះមានបញ្ហាកើតឡើងនៅក្នុងថ្នាក់រៀន ដូចជាការខូចឧបករណ៍បច្ចេកទេសយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកគ្រូតែងតែអាចដោះស្រាយបញ្ហាបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ក្នុងមេរៀនមួយ នៅពេលម៉ាស៊ីនបញ្ចាំងរូបភាព ឈប់ដំណើរការ លោកគ្រូ សំរេច បានប្តូរទៅបង្រៀនលើក្តារខៀនភ្លាមៗ និងពន្យល់មេរៀនគ្រប់ជំហានយ៉ាងលម្អិត ដើម្បីឱ្យសិស្សអាចបន្តការសិក្សាបានដោយមិនមានការរំខាន។

ការទទួលខុសត្រូវ និងការលះបង់ដ៏រឹងមាំនេះ បានជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់សិស្សរបស់លោកគ្រូ។

លោកគ្រូ សំរេច តែងតែលើកទឹកចិត្តសិស្សឱ្យហ៊ានសាកល្បង កុំខ្លាចបរាជ័យ និងបន្តរៀនពីកំហុស។ នៅពេលដែលសិស្សមានការលំបាក លោកគ្រូតែងតែចំណាយពេលបន្ថែម ដើម្បីរកវិធីសាស្រ្តបង្រៀនណែនាំពួកគេរហូតដល់យល់ច្បាស់ពីខ្លឹមសារនៃមេរៀន។

ក្រោមការណែនាំរបស់លោកគ្រូ សិស្សជាច្រើនបានអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពរបស់ខ្លួននឹងមានចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងលើបច្ចេកវិទ្យា និង ការសរសេរកូដ។ សិស្សម្នាក់របស់លោកគ្រូទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១ ក្នុងកម្មវិធីប្រកួតប្រជែងសិស្សពូកែប្រចាំ ឆ្នាំ ២០២៥ ដែលបង្ហាញពីលទ្ធផលនៃការលះបង់របស់គ្រូ និងការខិតខំរបស់សិស្ស។

ការទទួលស្គាល់ និងការលើកទឹកចិត្ត

បន្ថែមពីលើការទទួលស្គាល់គ្រូបង្រៀនឆ្នើម ទាំងនេះអង្គការស៊ីថេប​ក៏សូមថ្លែងអំណរគុណដល់លោកគ្រូអ្នកគ្រូបង្រៀនទាំងអស់ ដែលបន្តបំពេញតួនាទីការងារដោយយកចិត្តទុកដាក់និងមានភាពស្មោះត្រង់នៅក្នុងវិស័យអប់រំ។

យើងជឿជាក់ថា ការអប់រំដែលមានអត្ថន័យពិតប្រាកដ កើតចេញពីគ្រូបង្រៀនដែលមានឆន្ទៈក្នុងការយកចិត្តទុកដាក់ ភាពអត់ធ្មត់ និងដើរជាមួយសិស្សដោយភាពស្មោះស្ម័គ្រពេញមួយដំណើរការសិក្សារបស់ពួកគេ។

គ្រូបង្រៀនដែលមានការលះបង់គ្រប់រូប មានអំណាចក្នុងការផ្លាស់ប្តូរជីវិតកុមារ និងនាំមកនូវក្តីសង្ឃឹម និងឱកាសកាន់តែប្រសើរសម្រាប់សហគមន៍ជនបទ។